از شب چشمـــان تــو زیباترم

امشب از آیین کبــوتـــر پـــــرم

باز به عشق تو زمین می خورم

بــاز بــه یــاد تــو کـه گریانـدیـم

آینـــه در آینـــه ســوزانــدیـــم

بــاز بــه یــاد تـو که دریـا شدی

در نظـــر عشــق مهیـــا شدی

آی بـــه پــای تــو شکیبا شدم

مــریــم غمـدیــده اینجا شـدم

آی دلم هر چه غزل می سرود

محض رضای تو و چشم تو بود

از تــو بگــویــم کــه قــرار منی

هستی  دل  دار  و  نـــدار منی

از تــو کــه محراب دعایم شدی

وقت منــاجــات خــدایـم شدی

از تـو کـه همـزاد مـن خسته ای

عشق و غزل را به دلت بسته ای

آی دلــم بــا دل تــو خــو گــرفت

از شب چشمــان تــو آهو گرفت