... و می آید قیامت می کند در کوچه و برزن     

  همان بالا  بلند   پر  غرور   سبزه   مرد   من

تمام دلخوشیهای من از سمت جنوب امشب  

  می آید ها ولک چشم و چراغم می شود روشن

کجا گم کرده ام تقویم روز و مــاه و سالـــم را       

     سی  خرداد  هشتاد و  دو  یعنی  فصل   روئیدن

کجا زل می زنی بانو هنوز آغاز راهم من 

   و  ساعتها  زمان  مانده  به  وقت  دیدن  و  چیدن

می آیم با دو شاخه مریم پژمرده در دستم  

   ترا  جاری   کنم   زیباترین  در   متن   پیراهن

نمی پرهیزم از بوسیدنت هر چند می دانم   

مردد  مانده ای  اینجا   میان   ماندن    و    رفتن