چرا با خود  گلاویزی  تو امشب

قسم خورد او  که فردا  باز گردد

چرا پس اشک  می ریزی تو امشب

یک قلب ترک خورده به دستم دادی

                        آن شب که دل خون مراپس می داد

                        ای  عشق  غریبانه  شکستم  دادی   

 چشــم  انتظــارم بــر دل  تنگـم  ببـاری

 بــر  خـانـه  تــاریک  چشمم  پـا  گـذاری

 غـــریب  واره ی  تنــها ی  آشـــنا با غـــم             

 نگا ه قهوه ایت  مــی کشد  مـــر  ا کم کم

بـــرای ایــن دل ساده چـــرا نمـی بافــــی             

 لباس مخمل سرخی از عشق و ابــریشم

تـــو آسمان نگاهت پـــر  از پــریــدن بـــود               

 خـــدای   پرده   نشین  ای  تبسم   مبهم

و ان یـــکا د  بخـــوانم چـــقدر  زیـــبایــی                 

 به یاد چشم تو زخمی است شاخه ی مریم

حریص لحظه ی رفتن تــــرا خـــــداحافظ              

 اگر  چه  فرصت  گریه   پریده  از   دستم  

از شب چشمـــان تــو زیباترم

امشب از آیین کبــوتـــر پـــــرم

باز به عشق تو زمین می خورم

بــاز بــه یــاد تــو کـه گریانـدیـم

آینـــه در آینـــه ســوزانــدیـــم

بــاز بــه یــاد تـو که دریـا شدی

در نظـــر عشــق مهیـــا شدی

آی بـــه پــای تــو شکیبا شدم

مــریــم غمـدیــده اینجا شـدم

آی دلم هر چه غزل می سرود

محض رضای تو و چشم تو بود

از تــو بگــویــم کــه قــرار منی

هستی  دل  دار  و  نـــدار منی

از تــو کــه محراب دعایم شدی

وقت منــاجــات خــدایـم شدی

از تـو کـه همـزاد مـن خسته ای

عشق و غزل را به دلت بسته ای

آی دلــم بــا دل تــو خــو گــرفت

از شب چشمــان تــو آهو گرفت

 وسمت مبهــــم ایــــن انتظـــار یعنی عشق

حرام شـد بـه لبم نـام هـر  کـه غیر از توست  

 سکــوت ایــن د و لب روزه  دار یعنی عشق

 هنــوز کـولی ایـن  کـوچـه هـای  بـن بستم    

  کــه بــا تـو رفتن از ایـن حصـار یعنی عشق

نمــانــده وقتی و بــایـد از ایـن مسیر گذشت   

 همین گذشتن از این چشم یار یعنی عشق

...و چــار حـرف مـن و تـو چهار حرف   جنون   

  گــل همیشــه بهــارم بهــار یعنی عشــق

یک چــله در عــزای تــو پـرپـر تپیده ام

یک چــله می شود که خدا را ندیده ام

سوگ تو سهم روسری ام را سیاه کرد

ماتــم بــرای هــر چـه غـزل افـریده ام

بــرخیز از کفـن کــه بپوشانمت عــزیـز

پــیراهـنی قشنگ بـــرایت خــریــده ام

پر می زند تمام زن از تخت سی سی یو

بی تــو هــزار حادثــه - کابــوس دیــده ام

اوار می شود به سرم هر چه بی کسی است

ایـــن روزهــا چــه سـاده به پـایـان رسیده ام